In het boek De Straat, worden er vaak zeer moeilijke woorden gebruikt. Ik lees dan ook met een woordenboek bij de hand. Het is te merken dat dit boek 90 jaar geleden geschreven is. De zinnen zijn soms zo moeilijk te begrijpen, dat het zelfs storend is. Ik heb bijvoorbeeld even moeten puzzelen voordat doorhad wat de schrijfster nou bedoelde met een uitspraak als 'Een zoele klaarte zeeg over de Straat'. Toch vind ik het een mooie manier om de sfeer te omschrijven; een aangenaam, warm licht dat de Straat binnenkomt. Dit is een kenmerk van literatuur.
Waar je ook aan kunt merken dat dit geen lectuur is, zijn de lange zinnen, die uitgebreid over de situatie vertellen. Er worden ook veel bijvoeglijke naamwoorden gebruikt. Wanneer het regent, beschrijft de schrijfster de Straat als een verlaten plek met de gesloten tentjes van de kermis, de glinstering van de natte keien van het pad en de brandende lichtjes in de grote herenhuizen. Ze geeft ook een beeld bij kleine, relatief onbelangrijke dingen om het plaatje in je hoofd compleet te maken.
"De secretaris en de ontvanger speelden domino - dat deden zij iedere middag. Zij speelden zonder hartstocht, zonder fijnheid; zij speelden als het accompagnement van hun twintigjarige bijna woordenloze vriendschap. Schouder aan schouder streden ze hun strijd van eerlijke, stille mannen - een strijd die ze niet begrépen, maar wisten en doorkenden van elkaar."
Maatschappijkritiek/taboedoorbrekend
In het boek komt erg naar voren dat iedereen in de Straat problemen heeft, maar iedereen zich groot houdt voor elkaar. Ze laten niets merken. Zo is er een jonge weduwe met haar kinderen ingetrokken bij haar vader, die ernstig ziek wordt. De vrouw van de dominee wil alles weten van de mensen in de Straat, wat niet op prijs gesteld wordt. Ze probeerde Hongaarse kinderen te huisvesten, zodat ze meer te weten zou komen van haar buren, want eigenlijk is zij heel eenzaam. De vrouw van de secretaris wil niets liever dan zo'n kindje in huis, maar nadat haar zonen waren vertrokken naar India, kampt ze met een alcoholprobleem. Dit zijn grote geheimen waar de buitenwereld, oftewel de Straat, niets van weet, omdat het taboes zijn.
"Het leek weer mis met haar, dat had hij vanmorgen al gezien. Een Hongaars kind? Hij wilde er zich niet tegen verzetten. En misschien zou het een remedie zijn tegen dát, dat hij alleen wist. Het ellendige, dat hij controleerde 's avonds als zij naar haar bed was - dat zij met honderd listen voor hem dacht te verbergen - dat vernederende, bittere, waarover hij nooit had gesproken, ook niet tegen háár, uit liefde, uit medelijden.. Zou niet een kind haar dáárvan afhouden?"
"De secretaris en de ontvanger speelden domino - dat deden zij iedere middag. Zij speelden zonder hartstocht, zonder fijnheid; zij speelden als het accompagnement van hun twintigjarige bijna woordenloze vriendschap. Schouder aan schouder streden ze hun strijd van eerlijke, stille mannen - een strijd die ze niet begrépen, maar wisten en doorkenden van elkaar."
Maatschappijkritiek/taboedoorbrekend
In het boek komt erg naar voren dat iedereen in de Straat problemen heeft, maar iedereen zich groot houdt voor elkaar. Ze laten niets merken. Zo is er een jonge weduwe met haar kinderen ingetrokken bij haar vader, die ernstig ziek wordt. De vrouw van de dominee wil alles weten van de mensen in de Straat, wat niet op prijs gesteld wordt. Ze probeerde Hongaarse kinderen te huisvesten, zodat ze meer te weten zou komen van haar buren, want eigenlijk is zij heel eenzaam. De vrouw van de secretaris wil niets liever dan zo'n kindje in huis, maar nadat haar zonen waren vertrokken naar India, kampt ze met een alcoholprobleem. Dit zijn grote geheimen waar de buitenwereld, oftewel de Straat, niets van weet, omdat het taboes zijn.
"Het leek weer mis met haar, dat had hij vanmorgen al gezien. Een Hongaars kind? Hij wilde er zich niet tegen verzetten. En misschien zou het een remedie zijn tegen dát, dat hij alleen wist. Het ellendige, dat hij controleerde 's avonds als zij naar haar bed was - dat zij met honderd listen voor hem dacht te verbergen - dat vernederende, bittere, waarover hij nooit had gesproken, ook niet tegen háár, uit liefde, uit medelijden.. Zou niet een kind haar dáárvan afhouden?"
Seline, goed gedaan! En goed dat je een woordenboek gebruikt, dat vergroot je woordenschat meteen.
BeantwoordenVerwijderen