In het boek Joël vertelt de schrijfster eigenlijk hoe anderen reageren, zich voelen en hoe dingen gebeuren. Er zijn ook zinnen waarbij de schrijfster letterlijk de zin neerzet wat een personage zegt. Het perspectief is dan ook dat je soort van wordt voorgelezen om dat zo maar even te zeggen. Je leest het niet in de ik-vorm. Tijdens het lezen blijf je niet de hele tijd bij 1 personage, maar je wisselt tussen meerdere personages. Citaat uit het boek: "Eva loopt achter Fleur aan, haar kamer in, en laat zich lekker in een van de kussens wegzakken. 'Kom maar op met die wijn."
In het boek komen ook brieven in voor die Joël heeft geschreven. Die zijn wel in de ik-vorm. Als je de brieven leest dan is het perspectief vanuit Joël en dan heb je ook echt het idee dat je het zelf meemaakt. Citaat: "Ze trapten en sloegen en beukten als wilden op me in. Ik hield mijn hand voor mijn pik. Ze mochten me niet zien, ik was geen man, ik was een vrouw, ik had bosrten..."
Een motief die erg veel voor komt is angst. In het verhaal merk je heel erg dat Eva bang is voor Remco, dat Eva op de vlucht gaat als ze Remco tegenkomt. Je leest ook dat Joël heel bang is om zijn ouders te vertellen dat hij zich eigenlijk een meisje voelt en graag een geslachtsverandering wilt. Citaten:
" 'Remco, jij!' Wat moet hij hier ineens? Als ze had geweten dat hij het was, had ze nooit voor hem opengedaan."
"Hij gaat op het puntje van de bank zitten, alsof hij elk moment kan opspringen."
"Eva kijkt hem angstig aan. Wat bedoelt hij met 'ik kom hier om nog één ding te doen'?
Lisanne, het thema is dus ook 'zoeken naar jezelf'. In dit geval is dat een extreme zoektocht.
BeantwoordenVerwijderen